گزارش یک اتفاق تلخ

سلام دوستان

این روزها بازار های جهانی در تلاطم عجیبی هستند کاهش ارزش یوان توسط حکومت چین این تلاطم را بیشتر خواهد کرد. انچه مشخص هست این میباشد که چین وضعیت اقتصادی اش در شرایط مناسبی نیست و دست زدن به چنین اقدامی بیانگر تضعیف شدن رشد اقتصادی این کشور در یکی دوسال اخیر میباشد به هر حال این رویداد منجر به قیمت گذاری جدید در کامودیتی ها خواهد شد شاید برگردیم به بحران اقتصادی سال های 2008 و 2007. هر چند به اعتقاد من بخشی از این خبر در قیمت کامودیتی ها لحاظ شده است ولی نباید انتظار بهبود در قیمت های جهانی را حداقل در کوتاه مدت داشته باشیم. ریزش بازار های جهانی برای کشوری همانند ایران که تقریبا یک کشور خام فروش هست میتوانند صدمه زننده باشد به خصوص که اقتصاد دولتی فربه شده در سال های قبل به دلیل دارمدهای ارزی سنگین نمیتواند با چنین حجمی از ریزش دارمدی ثبات خود را حفظ نماید قطعا امسال دولت با کسری بودجه سنگینی مواجه خواهد شد و این میتواند بر سیاست اصلی دولت یعنی کاهش تورم تاثر نامطلوبی بگذارد.

متاسفانه خلاقیت و نواوری در جامعه به هر شکل اش پس زده میشود هم توده و هم سیستم از تغییر گریزان هستند این رفتارهای نامطلوب در حوزه اقتصادی هم به شکل بارزی دیده میشود این که نمیخواهم از مسکن به عنوان موتور اصلی اقتصادی جداشویم به نوعی فرار از تغییر هست باید به سمت یافتن الگوهای توسعه باشیم سعی کنیم یک الگوی بومی شده را در حوزه اقتصادی پیاده کنیم. در این چند سال اتی میتوانیم سرمیاه گذاری های سنگینی روی زیر ساخت های صنعتی کشور بکنیم تا در اینده صنعت کشور و شرکتهای قدرتمند فراملی به عنوان جایگزینی برای مسکن به عنوان موتور اقتصادی کشور عمل نمایند خیلی هم سخت نیست خیلی از کشورها چنین مسیری را رفته اند میشود از تجریبات انها به نحو احسن استفاده نمود. نیازی نیست مجددا چرخ را اختراع کنیم تا کی باید با شعار خودکفایی خودمان را اسیر سیکل های غلطی بکنیم که به ناکجا اباد ختم میشوند جهان امروز نیازمند تعامل و بهره گیری از تجریبات سایرین هست.

بازار سرمیاه هم این روزها اوضاع خوبی ندارد و در یک روند فرسایشی نزولی قرار گرفته است گزارشات بسیار بد سه ماهه و ریزش قیمت های جهانی و فروشنده بودن بیشتر سهامداران بزرگ دولتی و شبه دولتی اجازه نفس کشیدن به بازار را نمیدهد. به اعتقاد من گزارشات شش ماهه بدتر از سه ماهه خواهند بود و این زمان انتظار انتشار انها به احتمال زیاد همراه باشه با تصمیم گیری گنگره امریکا در مورد توافقات هسته ای. به هر حال به نظر من در شش ماهه اغلب شرکتها بودجه های خود را تعدیل خواهند نمود و قطعا این تعدیل منفی خواهد بود. کمی زمان میبرد تا نتیجه ملموس توافقات را ببینیم ولی به هر حال سال اتی وضعیت بهتر از امسال خواهد بود برای تقریبا بیشتر صنایع به خصوص انهایی که از تحریم ها لطمه زیادی دیده اند.

فکر میکنم شرکتها غذایی جز معدود شرکتهایی باشند که افت فروش زیادی نداشته باشند و بتوانند بودجه خود را پوشش بدهد در این بین بنده غپینو و غمینو را همراه با غپاک گزینه های کم ریسکی برای سرمیاه گذاری مبینم حتما بررسی دقیقی روی انها داشته باشید و اگر پوینت منفی دیدید ممنون میشوم ان را به اشتراک بگذارید. مبین را هم یک گزینه خیلی خوب برای سبد های بزرگ و حتی کوچک میدانم و داشتن چنین سهمی حکم همراه اول را دارد با کمی حرکتهای شارپ تر .

این جمله زیبا هم تقدیم دوستان عزیز

عطرهای گران قیمت را بی خیال ادم ها باید بوی اعتماد بدهند واقعا اعتماد از صداقت هم ارزشمندتر هست.

شاد و تندرست باشید

شاهین

/ 4 نظر / 146 بازدید
اکبر

سلام اقا شاهین عزیز متاسفانه خشتی که در سال های اول دهه 70 گذاشته شد، کج بود و این بنیان استراتژی توسعه ما شد و هنوز ادامه دارد واقعا نیاز به تغییر اساسی در نگرش به توسعه ضروری است و سخت ترین موضوع هم به نرم ترین حوزه که همانا ذهن مردم و نگرششان به زندگی است باز می گردد تا ارزش کار و کار افرینی در محاق است هیچ پیشرانی توان حرکت رو به جلو این سیستم را نخواهد داشت. ممنون و در آخر اینکه شادی و امید نیز امری مسری است

نجيمي

سلام كنگره را دست كم نگير ممكنه توافق را رد كنه و بورس به فنا بره.

علی رضا

با سلام خدمت شاهین عزیز بهتر از مبین به نظرم مارون هست از نظر فاند بهترین سهم کل پتروشیمی هاس ممکنه نظرتون رو در مورد این سهم بفرمایید ؟ ممنون

محمد مهدی

سلام وقت به خیر شاهین عزیز امیدی به غپینو و غپاک بخاطر سهامداران عمده غیر قابل اعتماد و مدیران ناکارآمد شان نیست!!